இந்தியாவில் கடல் மீன்வளத் துறையின் கார்பன் தடம் உலக எண்ணிக்கையை விட மிகக் குறைவு என்று இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் மத்திய கடல் மீன்வள ஆராய்ச்சி நிறுவனம் மதிப்பிட்டுள்ளது.
இது குறித்து கடல் மீன்வள ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் தலைவர் டாக்டர் ஏ கோபாலகிருஷ்ணன் கூறுகையில், கடல் இயந்திரமயமாக்கப்பட்ட மீன்பிடித் துறையில் இருந்து நாட்டின் கார்பன் வெளியேற்றம் உலக அளவில் 16.3 சதவீதம் குறைவாக உள்ளது என்று குறிப்பிட்டார்.
ஒரு டொன் மீனில் 1.32 டன் கார்பன் டை ஆக்சைடு உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இந்தியாவின் கார்பன் தடம் ஒரு டொன் மீன் ஒன்றுக்கு 2 டொன் கார்பன் உமிழ்வு என்ற உலகளாவிய எண்ணிக்கையை விட மிகவும் குறைவாக உள்ளது.
இத்துறையின் மொத்த செயல்பாடுகளிலிருந்து பசுமைக்குடில் வாயு வெளியேற்றத்தின் மதிப்பீடு குறித்தும் தெரிவித்துள்ளார்.
ஞாயிற்றுக்கிழமை கொச்சியில் நடைபெற்ற வேளாண்மையில் தேசிய கண்டுபிடிப்புகள் நெட்வொர்க் ஆராய்ச்சி திட்டத்தின் மீன்வளக் கூறுகளின் மறுஆய்வுக் கூட்டத்தில் இந்த ஆய்வு வழங்கப்பட்டது.
நாட்டின் அனைத்து கடல்சார் மாநிலங்களிலும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மீன்பிடி மையங்களில் இந்த ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.
மீன்பிடி தொடர்பான நடவடிக்கைகளை மூன்று கட்டங்களாகப் பிரித்து – அறுவடைக்கு முன், அறுவடை மற்றும் அறுவடைக்குப் பின் என்ற அடிப்படையில் ஆய்வு செய்யப்பட்டது.
இந்த ஆய்வில், நாட்டில் அறுவடைக் கட்டம் (செயலில் மீன்பிடித்தல்) 90 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான எரிபொருளை எடுத்துக் கொண்டது. இந்த கட்டத்தில் இருந்து வருடாந்திர காபன் உமிழ்வு 4,934 மில்லியன் கிலோ ஆகும்.
இந்தியப் பெருங்கடலின் வெப்பமயமாதல் கடல் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளில் மாற்றங்களுக்கு வழிவகுத்தன. சில மீன்கள் குறைந்து மற்ற வகைகளின் தோற்றம் ஏற்படுகிறது.
கடலோரப் பகுதியில் ஏற்படும் காலநிலை மாற்ற அபாயங்களை மதிப்பிடும் முயற்சியில், புயல் பாதிப்பு, கரையோர மாற்றங்கள், வெப்ப அலைகள் மற்றும் கடல் மட்ட உயர்வு ஆகியவை கடலோர வாழ்வை ஆபத்தில் ஆழ்த்தக்கூடிய பெரிய ஆபத்துகளாக அடையாளம் கண்டுள்ளது.
இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து கடலோர மாவட்டங்களிலும் அபாயங்கள் மற்றும் பாதிப்புகள் உள்ளிட்ட அபாயகரமான பகுதிகளைக் குறிக்கும் கடலோர காலநிலை அபாய பகுதியின் பணிகள் நடைபெற்று வருவதாக டாக்டர் ஜார்ஜ் மேலும் கூறினார்.
