சுங்கப் பிரிவால் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தீபச்செல்வனின் நூல்கள் மற்றும் தமிழ் எழுத்தாளர்களின் கருத்துச் சுதந்திரம் குறித்து பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கஜேந்திரகமார் பொன்னம்பலம், நேற்று (07.05.2026) அன்று பிரதமர் மற்றும் நீதியமைச்சரிடத்தில் சுட்டிக்காட்டி கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.
இது தொடர்பில் பாராளுமன்றில் அவர் ஆற்றிய உரை வருமாறு:
“இந்தப் பிரச்சினையைப் பற்றி அரசின் மூத்த உறுப்பினர்கள் ஏற்கனவே அறிந்திருப்பார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன். இது தீபச்செல்வன் – பிரதீபன் தீபச்செல்வன் – என்ற எழுத்தாளரைப் பற்றியது. அவர் எழுதிய இரண்டு நூல்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று ‘எழுதால் நான் யுத்தம் செய்கிறேன்’, மற்றொன்று ‘இப்போதும் இங்கே இரண்டு தேசங்கள் தான்’. இவை இரண்டும் புனைவு அல்லாத நூல்கள். ஆனால் இந்நூல்கள் சுங்கத் துறையால் நடைமுறையில் ‘தடை’ செய்யப்பட்டுள்ளன.
இதுகுறித்து சுங்கத் துறை ஒரு கடிதம் அனுப்பியுள்ளது. அதனை நான் இப்போது சபையில் சமர்ப்பிக்கிறேன். அந்தக் கடிதத்தில், இந்த நூல்கள் புத்தசாசன மற்றும் கலாசார அமைச்சின் கீழுள்ள இலங்கை கலை மன்றம், அரச இலக்கிய உபசபை மற்றும் பாதுகாப்பு அமைச்சின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் தடுக்கப்பட்டுள்ளன என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
நீதியமைச்சர் அவர்களுக்கும் தெரியும், இதற்கான சட்ட நிலை மிகவும் தெளிவானது. கலை மன்றத்திற்கோ இலக்கிய உபசபைக்கோ புத்தகங்களைத் தடை செய்யவோ தடை செய்ய வேண்டாமென்று தீர்மானிக்கவோ எந்த அதிகாரமும் இல்லை. நான் பொறுப்புடன் கூறுகிறேன்: சுங்கத் துறை அத்தகைய ஆலோசனையையே அந்த நிறுவனங்களிடமிருந்து கோரவில்லை. அப்படியானால் இந்த இரண்டு நூல்களையும் தடை செய்ய தலையிட்டது யார்? அது பாதுகாப்பு அமைச்சுதான். அதுவே உண்மை.
இதுவே தற்போது பரப்பப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் கலாசாரம். வடகிழக்கில் வாழும் மக்களின் மனநிலையை இலக்காகக் கொண்டு இயங்கும் கலாசாரம் இதுதான்.
இந்த நூல்கள் என்ன? எழுத்தாளருக்குக் கூட (இதில் உள்ளதாகக் கூறப்படும் தவறு) என்ன என்று சொல்லப்படவில்லை. அவருக்கே அந்த அறிக்கை வழங்கப்படவில்லை. அவரது படைப்பில் எந்தப் பகுதி பிரச்சினைக்குரியது என்றும் தெரிவிக்கப்படவில்லை. இந்நூல்கள் குற்றவியல் சட்டத்தின் 120வது பிரிவின் கீழ் தடுக்கப்பட்டுள்ளன. அதாவது தேசத் துரோகம் என்ற குற்றச்சாட்டின் கீழ்.
மாண்புமிகு நீதியமைச்சரே, மாண்புமிகு பிரதமரே, நான் உங்களிடம் கேட்க விரும்புகிறேன்: நீதியமைச்சோ அல்லது புத்தசாசன மற்றும் கலாசார அமைச்சின் கீழுள்ள கலை மன்றமோ அல்லது ஏதேனும் உபசபையோ இவ்வளவு முக்கியமான சட்டக் கருத்து தொடர்பாகச் செயல்பட முடியுமா? அவர்கள் பரிந்துரை வழங்க முடியுமா?
மேலும் நாங்கள் அனைவரும் அறிவோம், கலை மன்றமும் இலக்கிய உபசபையும் அரசியல் நிறுவனங்களாகவே உள்ளன. அவற்றின் உறுப்பினர்கள் அரசியல் நியமனங்களால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள். அப்படியானால் தடை செய்யப்படும் எழுத்தாளர்கள் அரசியல் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக மாறுகிறார்கள். அந்த வகையில் தீபச்செல்வன் ஒரு அரசியல் பாதிக்கப்பட்டவர்; Shobasakthiயும் ஒரு அரசியல் பாதிக்கப்பட்டவர்தான்.
இதுவே நாம் கூறும் தண்டனை விலக்கு கலாசாரம். இந்த நிலையை நீங்கள் மாற்றவில்லை என்றால், ஏதாவது நடந்தவுடன் அவசரச் சட்டம், பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டம் போன்றவற்றை பயன்படுத்த முடியாது என்று சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளுக்கு கூறவில்லை என்றால், இந்த கலாசாரம் மாறாது. அதன் விளைவுகளை வடகிழக்கில் வாழும் நாங்கள்தான் அதிகமாக அனுபவிக்க வேண்டி வரும். தயவுசெய்து இதை மாற்றுமாறு நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
தீபச்செல்வன் மற்றும் ஷோபாசக்தியின் படைப்புகள் எந்த நிபந்தனையும் இன்றி விடுவிக்கப்பட வேண்டும். நீங்கள் உண்மையாக நல்லிணக்கத்தை விரும்புகிறீர்களானால், அவர்கள் உணர்கிற விஷயங்களைப் பற்றி ஏன் இவ்வளவு பயப்படுகிறீர்கள்?
மற்றொரு தரப்பினர் என்ன உணர்கிறார்கள் என்பதை அறியாமல் நல்லிணக்கத்தை எப்படி உருவாக்க முடியும்? நீங்கள் என்னைப் பற்றி உண்மையில் என்ன உணர்கிறீர்கள் என்பதை நான் உங்களிடம் கேட்க விரும்புகிறேன். கடந்த காலத்தில் நாங்கள் செய்த செயல்களைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் என்பதையும் அறிய விரும்புகிறேன். அதை நான் அறிந்திருக்க வேண்டும். அதுபோலவே, எனக்கு என்ன உணர்கிறதோ அதையும் நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
ஏன் நீங்கள் அதை மறுக்கிறீர்கள்? இந்த எழுத்தாளர் செய்திருப்பதும் அதைத்தான். அவர் செய்திருப்பது தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியதே. ஏன் நீங்கள் அதை மறுக்கிறீர்கள்? ஆகவே தயவுசெய்து இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க தலையிடுங்கள்.
இது கேலிக்குரியது. சட்டத்திற்கு முற்றிலும் மேலாக நின்று எழுத்தாளர்களின் நூல்களைத் தடை செய்வது உண்மையில் கேலிக்குரியது. இது தொடர்ந்து நடந்துகொண்டே போனால், ராஜபக்சர்களிடமிருந்தும் கடந்தகால இனவாத அரசியலிலிருந்தும் நீங்கள் எந்த விதத்திலும் வேறுபடமாட்டீர்கள்.
எனவே, பாதுகாப்பு அமைச்சோ அல்லது அதன் அமைப்புக்குள் இருக்கும் அதிகாரிகளோ இதைச் செய்திருந்தால், இந்தத் தவறு சரியாகும் வரை இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க தலையிட வேண்டிய பொறுப்பு அரசாக உங்களுக்கே இருக்கிறது.”
